“ბაქო-თბილისი-ყარსის რკინიგზის თურქეთის მონაკვეთის მშენებლობის დასრულების ვადები კვლავ გადაიდო - ამჯერად მიმდინარე წლის ბოლოსთვისო, - ასე განაცხადა თურქეთის საბაჟოებისა და ვაჭრობის მინისტრმა ბიულენთ თიუფენგჯიმ ყარსში გამართულ თათბირზე, რომელშიც საქართველოსა და აზერბაიჯანის წარმომადგენლებიც ესწრებოდნენ. მინისტრის თქმით, იყო გარკვეული პრობლემები პროექტის რელიზების პროცესში, თუმცა ამჟამად მუშაობა დაჩქარებული ტემპით მიმდინარეობს. რკინიგზა მზად არის უკვე 85%-ით.

თუმცა, ყარსის თათბირზე მიღებული გადაწყვეტილების გათვალისწინებით , რომ კიდევ ახალი ჯგუფი იქმნება არსებული პრობლემების მოსაგვარებლადო, გვაფიქრებინებს, რომ ამ რკინიგზას კიდევ ბევრი პრობლემა აქვს, მათ შორის საბაჟო მოსაკრებლების სფეროში”- ამის შესახებ სომხურ გამოცემა «Lragir»-ის მიერ, ანალიტიკოს ნაირა აირუმიანის ავტორობით გამოქვეყნებულ მასალაშია ნათქვამი.

სააგენტო „ნიუსპრესი“ გთავაზობთ მასალის რეზიუმეს:

საინტერესოა, რატომ აწყდება ამდენ დაბრკოლებებს რკინიგზის პროექტი, როცა ფული არის, მასში მონაწილე ქვეყნები კი, ამდენი გაჭიანურების შემდეგაც კი მასზე უარს ამბობენ?

არის აზრი, რომ ასეთ „დაბრკოლებას“ სომხეთი წარმოადგენს.

საქმე იმაშია, რომ ბაქო-თბილისი-ყარსის მშენებლობა განსაზღვრული მიზნით დაიწყო - სომხეთი რეგიონული კომუნიკაციების მიღმა უნდა დარჩენილიყო. ერთი შეხედვით, თითქოსდა მართლაც ასეა, მაგრამ, როგორც აზერბაიჯანელი ექსპერტებმა ბოლო დროს დაიწყეს ლაპარაკი, არ არსებობს მექანიზმი, რომელიც სომხეთს ამ რკინიგზით სარგებლობას აუკრძალავდა, ანუ სომხური ტვირთების გადაზიდვას.

გამოდის, რომ ან საქართველომ უნდა აუკრძალოს სომხეთს ტვირთების ტრანზიტი თავის ტერიტორიაზე, ან „ბაქო-თბილისი-ყარსის“ რკინიგზაზე სპეციალური „საბაჟო“ უნდა დაწესდეს სომხური ტვირთების გამოსავლენად.

აზერბაიჯანი, თუ ექსპერტების მინიშნებების მიხედვით ვიმსჯელებთ, კატეგორიულად წინააღმდეგია, რომ სომხეთმა ამ რკინიგზით ისარგებლოს. საქართველოს კი, როგორც ჩანს, არ სურს სომხეთთან სარკინიგზო მიმოსვლის შეწყვეტა. სწორედ ამიტომ, ყოველწლიურად იღებენ გადაწყვეტილებას „ბაქო-თბილისი-ყარსის“ რკინიგზის ექსპლოატაციაში შესვლის თაობაზე.

თუ სომხური ტვირთებიც ამ რკინიგზით იქნება გადაზიდული, მაშინ თურქეთისა და აზერბაიჯანისათვის რკინიგზის არსებობა აზრს კარგავს, რადგან ამით სომხეთის მრავალწლიანი ბლოკადის პოლიტიკა დაირღვევა. ჯერი საქართველოზეა: გაბედავს თბილისი და უარს ეტყვის სომხეთს ტვირთების გადაზიდვაზე?


http://www.lragir.am/index/rus/0/comments/view/57104