სომხურ გამოცემა «Lragir»-ის მიერ გამოქვეყნებულ სტატიაში კომენტირებულია საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრის გიორგი გახარიას ვიზიტი სომხეთში და მისი შეხვედრები სომეხ კოლეგა სურენ კარაინთან, პრემიერ კარენ კარაპეტიანთან და პრეზიდენტ სერჟ სარგსიანთან. მასში აღნიშნულია, რომ სომხურმა მხარემ ქართველ მინისტრს მესამე სახელმწიფოში პროდუქციის ერთობლივი ექსპორტი შესთავაზა: „საქართველოს შეუძლია სომხეთის მეშვეობით თავისი საქონელი ევრაზიული კავშირის ქვეყნებში გაიტანოს, სომხეთს კი, საქართველოს მეშვეობით, ევროკავშირის ქვეყნებში“.

საინფორმაციო სააგენტო "ნიუსპრესი" გთავაზობთ ნაირა აირუმიანის ავტორობით გამოქვეყნებული მასალის ქართულენოვან ვერსია:

რაზე ისაუბრეს პრეზიდენტმა და პრემიერმა ქართველ მინისტრთან, ამის დეტალები არ გავრცელებულა, მაგრამ აშკარაა, რომ შეხვედრაზე იმსჯელეს მთავარ საკითხზე - განავითარებს თუ არა საქართველო თავის ურთიერთობას სომხეთთან როგორც სუვერენულ მეზობელ სახელმწიფოსთან თუ როგორც ევრაზიული კავშირის არასუვერენულ წევრთან?

საქართველოს და სომხეთსა ინტეგრაციის ალტერნატივები არ აქვთ. საკითხი იმაში, რომ ორმხრივი ურთიერთობების პროცესი „მესამე სახელმწიფოს“ მიერ კი არ იყოს განპირობებული, არამედ დაფუძნებული იყოს ორი დამოუკიდებელი სახელმწიფოს ინტერესებზე. ევრაზიულ კავშირში გაწევრიანების შემდეგ სომხეთი იძულებულია რუსეთს უყუროს. ერევნის ყოველი მცდელობა სუვერენულად იმოქმედოს ევრაზიული ბორკილებით იზღუდება.

ისე, კაცმა რომ თქვას, ასეთი რამ მხოლოდ სომხეთის მიმართ ხდება. საეჭვოა, რომ ყაზახეთი ჩინეთთან ურთიერთობაში ევრაზიული კავშირის წევრის სტატუსით მოქმედებდეს და არა როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფო. თვითონ რუსეთის არ ჰკითხავს სომხეთს არაფერს, როცა „მესამე ქვეყნებთან“ ურთიერთობს.

და რატომ მაინცდამაინც სომხეთი გახდა ევრაზიული კავშირის მძევალი?

საქართველოს ხელი არ აქვს მოწერილი არანაირ შეთანხმებაზე ევრაზიულ კავშირთან და სომხეთთან და რუსეთთან ვაჭრობას უპირატესად ორმხრივ და სამმხრივ რეჟიმში ამჯობინებს. აშკარაა, რომ თბილისი არც მომავალში არ აპირებს რაიმე ოფიციალურ ურთიერთობას ევრაზიულ კავშირთან. ერევანი კი „უდრეკად ითხოვს“, რომ სომხეთი ევრაზიული კავშირის წევრად იქნეს მიჩნეული და არა როგორც სუვერენულ სახელმწიფოდ. ჯერ-ჯერობით საქართველო სომხეთს მუდმივად მიიჩნევს სუვერენულ სახელმწიფოდ, რომელთანაც შეიძლება წარმატებული ორმხრივი ურთიერთობა ჰქონდეს.

სომხეთი რუსეთთან სულ უფრო მეტ ინტეგრაციაზე მიდის და უარს ამბობს დასავლურ ინვესტიციებზე, ტექნოლოგიურ-ლოჯისტიკურ მხარდაჭერაზე. მაგრამ სუფთა ლოჯისტიკური, სამხედრო-პოლიტიკური და სტრატეგიული თვალსაზრისით, საქართველო და სომხეთი ერთმანეთისაგან ცალ-ცალკე არ უნდა განიხილებოდეს. ამას ყველაზე კარგად ერევანში ხვდებიან, რადგან სომხეთს სხვა სახმელეთო გზა მსოფლიოსთან, საქართველოს გარდა, არ აქვს. მაგრამ ქართველებსაც ესმით, რომ მათი ქვეყანა გლობალურ ეკონომიკურ და უსაფრთხოების სტრატეგიაში მხოლოდ რეგიონთან მიმართებით განიხილება და არა როგორც ცალკეული პოლიტიკური ერთეული.



http://www.lragir.am/index/rus/0/comments/view/56674