უკრაინულ გამოცემა «2000»-ის მიერ გამოქვეყნებულ სტატიაში განხილულია მცირე, საშუალო და მსხვილი ბიზნესის მნიშვნელობა ქვეყნის ეკონომიკის განვითარების საქმეში, გადმოცემულია ცენტრალური და აღმ.ევროპის რამდენიმე სახელმწიფოს გამოცდილება, რომელიც შედარებულია უკრაინასთან და საქართველოსთან (ავტორი - ალექსანდრე ფიდელი).
საინფორმაციო სააგენტო "ნიუსპრესი" გთავაზობთ ამონარიდს სტატიიდან:
---------
ევრომაიდნის ერთ-ერთი ინიციატორი, ვერხოვნა რადას დეპუტატი მუსტაფა ნაიემი ემოციურად გამოეხმაურა „აგრესორ“ რუსეთის წინააღმდეგ მიმართულ ზოგიერთ სანქციას, მათ შორის რუსული კომპანია 1С-ის მიერ შემუშავებული კომპიუტერული პროგრამების აკრძალვას უკრაინის ტერიტორიაზე. „მე არ მესმის, რატომ აიკრძალა ასე უცებ 1С? ამით ხომ ჩვენი ბიზნესის 80% სარგებლობს? ვინმე დაფიქრდა ამ ნაბიჯის შედეგებზე? ეს ხომ საკუთარი ხალხის ფეხებზე დაკიდებაა? საქმე ეხება ეკონომიკას, მთლიან შიდა პროდუქტს (მშპ), ეკონომიკის მნიშვნელოვან სეგმენტს - მცირე და საშუალო ბიზნესს...“, - აცხადებს დეპუტატი. მუსტაფა ნაიემის გაცხარება გასაგებია: მას მიაჩნია, რომ მცირე და საშუალო ბიზნესი ეკონომიკის მნიშვნელოვანი სეგმენტია, ხოლო ქვეყნის წარმატების საიდუმლო ამ სეგმენტის განვითარების ხელშეწყობაში სახელმწიფოს მხრიდან... და თუ ასე გავაკეთებთ, ათიოდე წლის შემდეგ სინგაპურელები, ძლიერი უკრაინის შემყურე, შურით გასკდებიან.
კი, განვითარებულ ქვეყნებში მცირე და საშუალო ბიზნესის წილზე მშპ-ის 70-80% მოდის, მაგალითისათვის ასახლებენ აზიაში ჩინეთს, ევროკავშირში - პოლონეთს, სლოვაკეთს, ჩეხეთს, მაგრამ გააჩნია, ვინ როგორ განავითარებს ამ სფეროს. იგივე ევროკავშირის წევრები ბულგარეთი და რუმინეთი დიდად არ განსხვავდებიან მაიდნამდელი უკრაინის მშპ- მოცულობისაგან. მაგრამ რატომ ვივიწყებთ მსხვილ ბიზნესს? განა თვითმფრინავებს, ავტომობილებს, გემებს მცირე და საშუალო ბიზნესი აწარმოებს? სწორედ მსხვილი ბიზნესია ეკონომიკის მთავარი ლოკომოტივი.
ის, რომ საკუთრივ მცირე და საშუალო ბიზნესის განვითარება ქვეყნის ეკონომიკისათვის „აყვავების მომტანი“ არაა, ეს საქართველოს ფართოდ რეკლამირებულმა გამოცდილებამაც მკაფიოდ დაადასტურა. კი, იქ მართლაც შექმნეს ბიზნესის დაწყება-განვითარებისასთვის საჩვენებელი, იდეალური პირობები, მაგრამ როგორია შედეგი? განა საქართველოში უმუშევრობა შემცირდა? ოფიციალურად, საქართველოს ქალაქებში უმუშევრობის დონე 30%-ს აღწევს. სოფლებში შექმნილ ვითარებასა და შესაბამისად, იქ მცხოვრებთა შემოსავლების მდგომარეობას (არ დაგვავიწყდეს, რომ საქართველოს შრომისუნარიანი მოსახლეობის 56% სწორედ სოფლის მოსახლეობაა) კი ის მოწმობს, რომ მიხეილ სააკაშვილის დროინდელი რეფორმების შედეგად სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის წარმოება, ნატურალური ანგარიშით, სხვადასხვა პოზიციებში თითქმის 30-80%-ით შემცირდა.
რატომ არ ცდილობს ხალხი გაიოლებული გზით ბიზნესის დაწყებას? რატომ არ შეიმჩნევა საქართველოში მცირე და საშუალო კომპანიების შექმნის ბუმი? იქ ხომ მეწარმეობის განვითარებისათვის იდეალური პირობებია შექმნილი! რატომ? იმიტომ, რომ საქართველოში არ არსებობს მთავარი - გადახდისუნარიანობა. და ის ვერც იქნება ისეთ ქვეყანაში, სადაც იმპორტის მოცულობა ექსპორტს სამჯერ აღემატება. მაშველი რგოლის როლს მხოლოდ ტრანზიტით მიღებული შემოსავლები და გასტარბაიტერთა ფულადი გადმორიცხვები ასრულებს (ძირითადად რუსეთიდან).
2016 წლის აგვისტოში მსოფლიო ბანკმა სხვადასხვა სახელმწიფოების (პოსტსაბჭოთა რესპუბლიკების ჩათვლით) 25-წლიანი მთლიანი შიდა პროდუქტის დინამიკის კვლევა წარმოადგინა. „წარმატებული“ საქართველო სიაში ბოლოდან მესამე ადგილზე აღმოჩნდა, მან გადაუსწრო მხოლოდ მოლდოვას და ჩვენს უკრაინას, რომელიც მსოფლიოს ერთადერთი ქვეყანა აღმოჩნდა, რომელმაც 25 წლის განმავლობაში მშპ-ის ზრდაში ზოგადად მხოლოდ უარყოფითი შედეგი აჩვენა“.

http://www.2000.ua/blogi/avtorskie-kolonki_blogi/bez-lokomotiva-sostav-ne-poedet.htm