ამერიკული პოლიტიკური გამოცემის «The National Interest»-ის მიერ გამოქვეყნებულ სტატიაში, რუბრიკით „სკეპტიკოსები“, ჩრდილოატლანტიკური სამხედრო ალიანსის ბოლო გაფართოების კვალობაზე, განხილულია ნატოში ბალკანეთში მდებარე პატარა სახელმწიფოს - ჩერნოგორიის მიწვევა-მიღების პროცესი, რომელიც ყოფილი იუგოსლავიის შემადგენელი ნაწილი იყო. „რისთვის იღებს ნატო თავის რიგებში იმ ქვეყანას, რომელიც მისთვის არანაირ სამხედრო ფასეულობას არ წარმოადგენს?“, - წერს აშშ-ის კატონის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომლეი დაგ ბენდოუ, რომელიც ადრე პრეზიდენტ რონალდ რეიგანის თანაშეწედ მუშაობდა.

„ჩერნოგორიამ 2016 წელს სამხედრო საჭიროებისათვის 69 მილიონი დოლარი დახარჯა. ეს იმდენად მცირე თანხაა, რომ პენტაგონისთვის სტატისტიკური ცდომილობის ფარგლებში შედის. გარდა ამისა, ჩერნოგორიის მოსახლეობა უფრო მცირეა, ვიდრე ერთ ამერიკულ საარჩევნო ოლქში. უფრო მეტიც - ჩერნოგორიის არმია მხოლოდ... 1900 სამხედრო მოსამსახურეს ითვლის. ჩერნოგორიას არცერთი ქვეყნის არმია არ ემუქრება... მოკლედ, ამ ქვეყნის ნატოში მიწვევა ალიანსისათვის სამხედრო წარმატებას კი არ უზრუნველყოფს, არამედ სატირულ-იუმორისტული ნაწარმოების სიუჟეტს უფრო ჰგავს“, - აღნიშნავს ავტორი.

დაგ ბენდოუს აზრით, ერთადერთი მიზანი, რისთვისაც ეს ნამცეცა სამხრეთსლავური რესპუბლიკა ნატოში შედის, ისაა, რომ პოდგორიცას დასავლეთის ფული უნდა. თანხების მიღების გარანტიას კი ნატოს წევრის სტატუსი უზრუნველყოფს. „საეჭვოა, რომ ვლადიმირ პუტინს ჩერნოგორიელი ლეგიონების შეეშინდეს. ჩერნოგორია ნატოს არაფერს მისცემს, მოსკოვს კი საბაბი ეძლევა დასავლეთი ანტირუსული პოლიტიკაში დაადანაშაულოს.

უსაფრთხოების განმტკიცების თვალსაზრისით ნატოსათვის ასევე უსარგებლო იქნება ისეთი ქვეყნების წევრად მიღება, როგორებიცაა ბოსნია, კოსოვო, მაკედონია და სერბეთი. მათ ალიანსისათვის პრობლემების მოტანა უფრო შეუძლიათ, ვიდრე სარგებლობა.

კიდევ უფრო უარესი იქნება ნატოს წევრებისათვის, თუ ისინი თავიანთ რიგებში საქართველოს და უკრაინას მიიღებს. ორივე ნამდვილი „შავი ხვრელია“ და ალიანსისათვის ძალზე პრობლემურ, სარისკო და უსარგებლო ქვეყნებს წარმოადგენენ. მიუხედავად იმისა, რომ საქართველო და უკრაინა ჩერნოგორიაზე შედარებით უფრო დიდი სუბიექტები არიან, საქართველოს არმია მაინც მცირერიცხოვანია და მისი მონაწილეობა ავღანეთისა და ერაყის დაუფიქრებელ ომებში არ იქნება იმის გარანტია, რომ ნატოში მიღება თბილისს რუსეთისაგან უსაფრთხოების გარანტიას მისცემს. რაც შეეხება უკრაინას, მისი არმია უფრო დიდია, მაგრამ მას პრობლემებიც მეტი აქვს. მოკლედ, ეს ქვეყნები აშშ-ის უსაფრთხოების უზრუნველყოფის საკითხში არანაირ როლს არ ასრულებენ, მაგრამ რადგანაც ორივე ჯერ რუსეთის იმპერიის, შემდეგ კი საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში შედიოდა, მათი ალიანსში მიღება რუსეთის საზღვრებისათვის დარტყმის მიყენების ტოლფასი იქნებოდა“, - წერს დაგ ბენდოუ.

http://nationalinterest.org/blog/the-skeptics/does-nato-really-need-montenegro-19919?page=3