გერმანული «Deutsche Welle»-ს მიერ გამოქვეყნებული სტატია ეხება ფრანკფურტის წიგნის ბაზრობაში საქართველოს მონაწილეობას - ქართულ პავილიონს და მის განსაკუთრებულ სახეს.

საინფორმაციო სააგენტო „ნიუსპრესი“ გთავაზობთ ამონარიდს ეფიმ შუმანის ავტორობით გამოქვეყნებული სტატიიდან:

„ფრანკფურტის წიგნის საერთაშორისო გამოფენა-გაყიდვის საპატიო სტუმარს საქართველო წარმოადგენს, რომლის პრეზენტაცია გასაოცარია. თანაც პრეზენტაცია ერთი კი არა, რამდენიმეა. მართლაც კარგად მოფიქრებული იდეაა, რომ ქვეყნის გაცნობა მისი ეროვნული ანბანის მეშვეობით იწყება - მსოფლიოში ერთ-ერთი უძველესი დამწერლობით. წიგნებს, ალბომებს, ტურისტულ პროსპექტებს, ქართული სამზარეულოს კერძებს თითქმის ყველა პავილიონში დაინახავთ. აქ არის სტელები, რომლებიც ქართული ანბანის ასოების მსგავსად არიან წარმოდგენილნი.

გერმანიაში გამოფენა-ბაზრობის გახსნის წინა პერიოდში, სხვადასხვა ფედერალური ფონდების, ორგანიზაციების მხარდაჭერითა და დაფინანსებით, დაახლოებით 160 წიგნია გამოცემული, რომლებიც ქართული ენიდან გერმანულად ითარგმნა! გავრისკავ და მათგან სამს ამოვარჩევ: უდავოდ ძალიან შთამბეჭდავია მე-12 საუკუნის პოეტის შოთა რუსთაველის ცნობილი ეპოსი „ვეფხისტყაოსანი“, რომელიც მართალია, გერმანულ ენაზე პროზაული სახით არის თარგმნილი, მაგრამ სამაგიეროდ საინტერესოდ და გატაცებით იკითხება, თანაც საოცრად თანამედროვედ ჟღერს, დაახლოებით „სამეფო კარის თამაშების“ მსგავსად, ოღონდ ქართული მანერით.

თანამედროვე მწერლების მიერ 21-ე საუკუნეში დაწერილი წიგნებიდან დავასახელებ ორს, რომერლთა საკმაოდ კარგად გაცნობა მოვასწარი: პირველი - გელა ჩქვანავას რომანი, რომლის სათაური შეიძლება დაახლოებით ასე ითარგმნოს - „დაუმთავრებელი ისტორია“ ან „გადასაწყვეტი საკითხები“. ავტორი სოხუმიდან გახლავთ, ქართულ-აფხაზური კონფლიქტის მონაწილე, ბრძოლებში დაჭრილი. ომის თემა მის ერთ-ერთ ადრინდელ წიგნშიც არის განხილული, სახელწოდებით „გლადიატორები“, რომელიც რუსულ ენაზეც ითარგმნა რამდენიმე წლის წინათ. ახალ ნაწარმოებში იგი ომზე ხან ქართული ლიტერატურისათვის დამახასიათებელი რბილი ირონიით წერს, ხან პარადოქსულად შავი იუმორით, მაგრამ ამით ომის სახე სიმპათიური მაინც არ ხდება.

მესამე საინტერესო წიგნი, რომელმაც გერმანული პრესის ყურადღება მიაქცია, ნანა ექვთიმიშვილის „მსხლების მინდორი“ გახლავთ. ავტორი ფილმ „გრძელი ნათელი დღეების“ რეჟისორიცაა, რომელშიც ორი გოგონას მეგობრობაა გადმოცემული. ფილმმა საერთაშორისო პროზებიც მიიღო. რაც შეეხება რომანს, მისი მთავარი გმირია 18 წლის ლელა, თბილისში მდებარე კერძო ავტოსადგომის ყარაული. იგი თავს იმითაც ირჩენს, რომ ბავშვთა სკოლა-ინტერნატში ინგლისურ ენას ასწავლის. ნაწარმოებში გადმოცემულია სკოლა-ინტერნატის მცხოვრები მოზარდებისა და ბავშვების ცხოვრება და სამომავლო ბედი - 9 წლის ერთ-ერთ მოზარდი ამერიკელებმა უნდა იშვილონ. მოქმედება ხდება ქალაქის მოწყენილ, უსიხარულო ბეტონის კორპუსებიან საცხოვრებელ მასივში“.