„კავკასიის ქვეყნები სულ უფრო მეტად ესწრაფვიან უცხოელი სტუმრების მიღებას და შესაბამისად, საერთაშორისო ტურიზმის ცენტრში ექცევიან: „თქვენ გაოცებული დარჩებით ქართული უძველესი კულტურისა და ტრადიციების მრავალფეროვნებით“, - გვეუბნება ჩვენი ექსკურსიამძღოლი ირინა, თბილისის აეროპორტიდან დედაქალაქში მიმავალ ავტობუსში მჯდომთ. სარკმლიდან სხვადასხვა ეპოქის შენობები მოჩანს, რაც ამ პატარა ქვეყნის მდიდარ ისტორიაზე მიუთითებს. როცა მეფე ვახტანგ გორგასალმა მე-5 საუკუნეში თბილისი დააარსა და ქვეყნის დედაქალაქად გადააქცია, საქართველო რომის იმპერიის გავლენის ქვეშ იყო. შუა საუკუნეებში ქვეყანას თავს ხშირად ესხმოდნენ არაბები, თურქ-სელჯუკები, სპარსელები და ოსმალოები... აქ ყველამ თავისი კვალი დატოვა“, - აღნიშნულია ავტრიული გამოცემის, «Kronen Zeitung»-ის მიერ გამოქვეყნებულ სტატიაში.

საინფორმაციო სააგენტო "ნიუსპრესი" გთავაზობთ კარლ გრამერის ავტორობით გამოქვეყნებული მასალის რეზიუმეს:

„ნარიყალას ციხე-სიმაგრემ ბევრ ეპოქას გაუძლო. თუ ის ადრე მიუდგომელი იყო, დღეს საბაგირო გზის მეშვეობით იოლად „ვიპყრობთ“. საბაგირო გზის ვაგონიდან ქალაქის ულამაზესი ხედი იშლება - ძველი და თანამედროვე შენობები, მტკვარი და მასზე გადებული „მშვიდობის ხიდი“, მეტეხის ტაძარი... ქალაქს ზემოდან „ქართვლის დედა“ გადმოჰყურებს, რომელსაც ერთ ხელში მტრისთვის მახვილი უჭირავს, მეორეში კი მოყვრისთვის - თასი.

როგორც ექსკურსიამძღოლი გვეუბნება, მე-19 საუკუნის დასაწყისში საქართველოს ტერიტორია რუსეთმა მიიტაცა და მის შემადგენლობაში დარჩა საბჭოთა პერიოდშიც: „თუმცა ქართველებმა თავიანთი იდენტურობა მაინც შეინარჩუნეს“. კავკასიელებში განთქმულია ქართველთა სტუმართმოყვარეობა, ქართული სამზარეულო, ქართული სუფრა... ჩვენი გიდი თამადის ფუქნციებს გვიხსნის, რომელიც ყველაზე სერიოზული პიროვნებას წარმოადგენს, იგი სადღეგრძელოებს სთავაზობს სუფრის წევრებს. თბილისში ბევრ ადგილზე ნახავთ თამადის კულტის დადასტურებას.

თბილისთან ახლოს მდებარე მცხეთა საქართველოს რელიგიურ ცენტრად ითვლება, რომელიც იმავდროულად ქვეყნის ისტორიულ დედაქალაქსაც წარმოადგენს. „აქ ბევრი რამ იერუსალიმს მოგვაგონებს“, - გვიხსნის გიდი და სვეტიცხოვლის ტაძარის მშენებლობასთან დაკავშირებულ ლეგენდას გვიყვება“, - წერს ავტორი და მკითხველს ღვინის ქართულად დაყენების ტრადიციებსაც აცნობს: „ჩვენ მუხრანში ვართ. საქართველო ღვინის სამშობლოდ ითვლება: აქ ჯერ კიდევ 8000 წლის წინათ ამზადებდნენ სასიამოვნო სასმელს ვაზის ნაყოფისაგან - ყურძნისაგან. ამას გათხრების დროს აღმოჩენილი უძველესი ღვინის ჭურჭლები - ქვევრებიც ადასტურებენ, რომლებიც ჯერ კიდევ ჰომეროსს, აპოლონიუსს და ქსენოფონტეს აქვთ მოხსენიებული. ქვევერი იუნესკოს მიერ კაცობრიობიოს კულტურული მემკვიდრეობის სიაშია შეტანილი“.

ავტორი ასევე აღწერს აზერბაიჯანში, ბაქოში ყოფნის შთაბეჭდილებებსაც.