რუსული გამოცემის, «Наша газета»-ს მიერ გამოქვეყნებულ სტატიაში, რომელიც რუსეთის კრასნოდარის მხარეში მდებარე ქალაქ ნოვორისიისკის გაზეთში გამოქვეყნდა, საუბარია საქართველოს ტურისტულ პოტენციალზე და ქართველი ხალხის სტუმართმოყვარეობაზე.

საინფორმაციო სააგენტო „ნიუსპრესი“ გთავაზობთ გალინა ტეტერინას ავტორობით გამოქვეყნებული მასალის ქართულენოვან ვერსიას მცირე შემოკლებით:

„რატომ არის კარგი კრასნოდარის მხარეში ცხოვრება? იმიტომ, რომ უპრობლემოდ შეგიძლია გამოსასვლელ დღეებში ნოვოროსიისკიდან ან კრასნოდარიდან საქართველოში წახვიდე და იქაური შთაბეჭდილებებით დატკბე. ამას წინათ საქართველოში ვიყავი და ეს მოგზაურობა ჩემს ერთ-ერთი ყველაზე საუკეთესო მოგზაურობად იქცა. ჩვენი ტურისტული ავტობუსები საქართველოში რამდენიმე საათის განმავლობაში ჩაგიყვანთ.

დღეს საქართველო ტურისტებს პირდაპირ ატყვევებს და ხიბლავს - იქ მსოფლიოს თითქმის ყველა ქვეყნიდან ჩადიან. თბილისის ქუჩებში დადიან მკაცრი გამომეტყველების გერმანელები, ინგლისელები და ფრანგები, ძალიან ბევრია „ყველგანმავალი“ ჩინელები ფოტოაპარატებით, აქ შეხვდებით მთელ ოჯახებს აღმოსავლეთის ქვეყნებიდან - ირანიდან, არაბთა ემირატებიდან, ინდოეთიდან... რაც შეეხება რუსულ ენას, ის ქალაქის ყველა კუთხეში ისმის.

საქართველოში თავს ისე კარგად გრძნობ, როგორც საკუთარ სახლში. საქართველო მართლმადიდებელი ქვეყანაა, რომელმაც ქრისტიანობა, რუსეთთან შედარებით რამდენიმე საუკუნით ადრე მიიღო. ექსკურსიების სოლიდური წილიც სწორედ უძველესი ტაძრების, ეკლესიების და ქრისტიან წმინდანთა საძვალეების დათვალიერებაზე მოდის. უსაფრთხოება გარანტირებულია: თვითონ ქართველები აცხადებენ, რომ მათთვის სტუმართა უსაფრთხოება პირველ ადგილზე დგას. კორუფცია პრაქტიკულად არ არსებობს. საქართველოში სამოგზაურო ტურის განსაკუთრებული სახეობაც კი ჩამოყალიბდა: მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებიდან ჩამოსული გოგონები აქ მარტო დადიან - მათ იციან, რომ არავინ არაფერს არ დაუშავებთ.

რაც შეეხება რუსულ ენას: საქართველოს მოსახლეობის უფროსი თაობა რუსულად კარგად ლაპარაკობს. ასე რომ, გზა არ დაგებნევათ და არ დაიკარგებით. ადგილობრივი მცხოვრებლები სიამოვნებით დაგეხმარებიან, სიმღერებსაც გიმღერებენ და გაგამხიარულებენ. ახალგაზრდები კი უცხოელთან შეხვედრისას ინგლისურ ენაზე ლაპარაკობენ (...).

ქართველები ძალიან მორწმუნე ხალხია, რასაც ერთი ფაქტიც მოწმობს: ბოლო წლებში შობადობის დონე საქართველოში ძალიან მცირდებოდა. პატრიარქი ილია მეორე მრევლს დაპირდა, რომ ოჯახში დაბადებულ ყოველ მესამე ბავშვს პირადად თვითონ მონათლავდა. როცა მან ბავშვების მონათვლა დაიწყო, შობადობის დონეც საოცრად გაიზარდა.

საქართველოში ძალიან საინტერესოდ ჩანს მართლმადიდებლური რწმენის შეთავსება აღმოსავლური ხასიათთან. ქართველები მხიარული ხალხია, რაც მათი განმასხვავებელი ნიშანია. ძალიან უყვართ სუფრა, რომელიც ყოველთვის მდიდრულადაა გაშლილი. სუფრაზე თამადა ბევრ სადღეგრძელოს ამბობს, მაგრამ იწყებს უფლისა და სიწმინდეების დალოცვით, მშობლიური ქვეყნის, ხალხის გმირების მოხსენიებით, დიდ პატივისცემას გამოხატავს ქალების მიმართაც: თქვენ უნდა ნახოთ რუსი ქალები ქართველი თამადის კომპლიმენტების შემდეგ - ისინი პირდაპირ დნებიან (სხვათა შორის, მეც ასეთი ვარ!). მარტო ამისთვის უნდა წახვიდეთ საქართველოში, რომ თავი შინაურებში უზრუნველად იგრძნოთ გადატვირთული სამუშაო კვირის შემდეგ.

საინტერესოა, რომ ქართველებს ნაკლოვანებებიც აქვთ: მათ არსად არ მიეჩქარებათ და სამუშაო დღესაც საკმაოდ გვიან იწყებენ. ლეგენდაც კი არსებობს მათ აუჩქარებლობასთან დაკავშირებით: „როცა უფალი ხალხებს მიწებს ურიგებდა, ქართველებმა დააგვიანეს. ღმერთმა ჰკითხა, რად დააგვიანეთ, სად იყავითო. ქართველებმა უპასუხეს - სუფრა გვქონდა გაშლილი, თქვენს სადღეგრძელოს ვსვამდითო. უფალს პასუხი მოეწონა და გადაწყვიტა, მათთვის ის მიწა მიეცა, რომელიც თავისთვის ჰქონდა შენახული. სწორედ იმ დროიდან უფრთხილდებიან ქართველები თავიანთ სამშობლოს, უყვართ და ადიდებენ.

ქართველები განთქმული მეღვინეები არიან. უკვე დადგენილია, რომ სწორედ აქ ჩაისახა ღვინის კულტურა და მეღვინეობა. საქართველოში ცუდი ღვინო არ არსებობს, ყველა მხარეს თავისი სასიამოვნო სასმელი აქვს. არაფერს ვიტყვი ქართულ ეროვნულ სამზარეულოსა და უგემრიელესი საჭმელებზე...

თბილისი ძალიან კულტურული ქალაქია, სადაც ბევრი თეატრი, მუზეუმი, გალერეა მუშაობს. ქუჩებში ისეთ სასიამოვნო და საინტერესო სცენებს ნახავთ, რომ მათ გადასაღებად, როგორც ადრე ამბობდნენ ხოლმე, „ფოტოაპარატში ფირი არ გეყოფათ“. აქ არის ბევრი ადგილი, სადაც გეგონებათ, რომ დრო გაჩერებულია: ძველი თბილისი ძალიან მომხიბლავია. აუცილებლად უნდა დაათვალიეროთ აბანოთუბანი, სადაც აბანოებში ბუნებრივად თბილი გოგირდიანი წყლები მოდის. თბილისის სახელწოდებაც აქედანაა...