სომხური გამოცემა «Առաջին – Армянский информационный»-ს მიერ გამოქვეყნებული სტატია ეხება გასული თვის ბოლოს თბილისში, მთავრობის შენობასთან გამართულ საპროტესტო აქციას ლოზუნგით „არა“ - სომხური ოკუპაციის ლეგალიზებას!“, რომლის დროსაც ინიციატორებმა - ორგანიზაცია „ქართული ნაციონალისტური კულტურის“ წევრებმა დაგმეს ჰუჯაბის ეკლესიის სომხეთისთვის გადაცემის ფაქტი ლოზუნგით „არპი და ჰუჯაბი საქართველოა“.

საინფორმაციო სააგენტო "ნიუსპრესი" გთავაზობთ მარიამ გრიგორიანის ავტორობით გამოქვეყნებული სტატიის რეზიუმეს:

ვინ არიან საპროტესტო აქციის ინიციატორები, რატომ აპროტესტებდნენ და შეესაბამება თუ არა სინამდვილეს ჰუჯაბის მონასტრის სომხეთისათვის გადაცემა, ამის შესახებ ავტორთან ინტერვიუში „მრავალეროვნული საქართველოს“ ლიდერი არნოლდ სტეპანიანი საუბრობს.

არნოლდ სტეპანიანის თქმით, საქართველოში მსგავს აქციებს ნაციონალისტები ატარებენ ხოლმე. ასე რომ, საგანგაშო არაფერი ხდება.

„შეიძლება ვთქვათ, რომ ისინი „არმენოფობები“ არიან, რომლებთაც არც სხვები არ მოსწონთ, პირველ რიგში თურქები და არაბები... ახლა ტურისტების რაოდენობა მომატებულია, ნაციონალისტებისათვის კი ამდენი უცხოელის მოზღვავება უჩვეულო მოვლენაა. დასავლეთისათვის ეს ჩვეულებრივი ამბავია, მაგრამ არა ისეთ ქვეყნებისათვის, რომლებსაც ადრე არ იცნობდნენ და ახლახან გაიხსნენ სხვა ხალხების წინაშე. რაც შეეხება კონკრეტულად არმენოფობებს, გარკვეული აზრით, ეს გასაგებიცაა - ორ მეზობელ ქვეყნის ურთიერთობაში, რომლებიც გვერდი-გვერდ ცხოვრობენ საუკუნეების განმავლობაში, ასეთი რამ ხდება ხოლმე, ანეკდოტების ჩათვლით. ასეა, მაგალითად, საფრანგეთ-გერმანიის ურთიერთობაშიც“, - ამბობს არნოლდ სტეპანიანი ინტერვიუში.

არნოლდ სტეპანიანმა ხაზი გაუსვა, რომ მსგავს აქციებზე ყურადღების გამახვილება არ ღირს, მით უმეტეს, რომ „ქართული ნაციონალისტური კულტურის“ ლიდერი გიორგი ჭელიძე მაინცდამაინც ცნობილი პიროვნება არ არის და მას არანაირი გავლენა არ აქვს: „საქართველოში შეხვდებით ისეთ ადამიანებსაც, რომლებიც სომხებისა და სომხეთისადმი უარყოფითად არიან განწყობილნი, არ მოსწონთ არანაირი სომხური... საბედნიეროდ, ასეთები ცოტანი არიან“.

რაც შეეხება აქციის ჩატარების კონკრეტულ მიზეზს - ჰუჯაბის მონასტერისა და მის მიმდებარე ტერიტორიას, ინტერვიუში არნოლდ სტეპანიანმა განმარტა: „არიან ისეთი ძეგლები, რომლებიც თითქმის საზღვარზე მდებარეობენ და მათი კუთვნილება ჯერ არაა გარკვეული. ისინი სადაო ობიექტები არიან, მათ შესახებ სომხეთი და საქართველო ჯერ-ჯერობით ვერ მოლაპარაკებულან და უცნობია, როგორ მოხდება მათი მიკუთვნება. ასეთი ძეგლები და ტერიტორიები ხშირად ხდებიან მწვავე დისკუსიების მიზეზი ორივე ქვეყანის საზოგადოებაში. სწორედ ამიტომაც ვხდებით ხოლმე მსგავსი საპროტესტო აქციების მოწმენი“.




http://ru.1in.am/1198686.html